Gün ışığına hasret kalmış
Biçare insanlar.
Ne duyar, ne de hissederler,
İçtikleri suyu, kokladıkları havayı.
Bir zamanlar
Onlar içinde vardı dünya.
Onlara uzatmıştı boyunlarını,
Aşkı nasıl da çiçekce yaşamıştık biz kadınım
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan
Devamını Oku
Kendi kendime konuşup duruyorum
Dağlara giden patikalarda katılaşan bahar çamurlarında yalnızım
Beni deli sanıyorlar
Sokulmalarımızı unutamıyorum kadınım
Hani gece yarılarında anlatılan




HERKESE YETMESİNE RAĞMEN BİR TÜRLÜ PAYLAŞILAMAYAN VE KANA BOYANAN DÜNYA.
TEBRİKLER GÜZEL ŞİİR İÇİN.
SELAM VE DUA İLE.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta