12 Ekim 1976 - Mağusa Kıbrıs
Uçurtma gibidir insan kalbi.
Dolapta dururken biri gelir alır,
Gökyüzünün doruğuna ulaştırır.
Hiç düşmeyecekmiş gibi aşkla uçar uçurtma… Maviliklerde bulutlarla dans eder.
Taa ki aynı insan onu çekip aşağı indirene kadar...
Ve sonunda anlar insan
Hiçbir şeyin göründüğü gibi olmadığını
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta