Mevsimler geçti gölge vermez oldu ağaçlar,
Sensiz de yaşarım yaşayamazsın deme.
İçim ısınmadı bir türlü bu yangın yeri sonbahara,
Çünkü söz dinletemiyorum sırılsıklam olan kalbime.
Beklemeyi seninle sevdim,sen varsın diye,
Sana veda edemem içimde kalsın kelimeler.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta