Biz “Öl”-de var olduq,amma “Ol”da yox
Üstü benövşeli yaşıl kolda yox,
Buradan o yana daha yol da yox,
Dünyanın sonuncu nöqtesindeyem.
Tepeden dırnağa qazıblar meni,
Geceli-gündüzlü yazıblar meni.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta