Kitaplar hep yalnızlıklarla savaştığından
Erken başladım okuyup yazmağa
İlkokulun sıralarını henüz görmemiştim
Yakaların kolalı mı kolasız mı olduğunu bilmediğim yıllardaydı
Ben öylesine sarılmıştım okumağa, yazmağa.
Doğru mu yapmışım bilemem
Yerin seni çektiği kadar ağırsın,
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..
Devamını Oku
Kanatların çırpındığı kadar hafif..
Kalbinin attığı kadar canlısın,
Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...
Sevdiklerin kadar iyisin,
Nefret ettiklerin kadar kötü..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta