Yokluğuna alıştım da hasretine dayanamam
Kurudu göz pınarlarım istesem de aglayamam
Karadır şu bahtım kara mutluluğu unuttum ben
Yıkıldı gönül bendim seller gibi çağlayamam
Yol bilmez idim yolum sen oldun
İz bilmez idim karşımda durdun
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta