Dön dolaş hep aynı şey
Biraz sevda biraz hasret
Sonuç hep hüzün
Yani hep sen doluyorsun geceme...
Çay içsem demi sen
Kahve içsem falında yine sen
Her ne yesem
Damağımda senin acı baharatın tadı...
Mehtap melankoli doğuyor geceye
Baktığım duvarlarda gözlerin bana fısıldıyor
Sabaha kadar hayalinle boğuşuyoruz
Kendimden yoruldum
Sözlerinden bin kat daha fazla
Aşkın doğal afet gibi
Benden bana firar ediyor
Bir kısır döngüde dolanıp duruyorum
Sensiz saatler duruyor
Sönmüş bir yıldız gibi
Her şey anlamını kaybediyor
Sen olmadan her nefesim kör düğüm
Bir nefes alıp versem
Bin pişmanlık boğuyor beni
Sensiz her mevsim kış
Hep yarım kalmış bir şarkı...
Seninle olmak
Yanardağın kıyısında nefeslenmek gibi
Her an kavrulacağını bilerek
Her an diken üstünde olmak gibi
Her tebessümünün ardında
Sanki bin fırtına gizli...
Anlayacağın, ne sensiz oluyor ne seninle...
©
11 Aralık 2025
22:07
Kayıt Tarihi : 14.12.2025 18:03:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!