Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
üstat sizde kısa ve öz cümlelere verdiğiniz tat bir başka oluyor bilmem baskaları bundan bahsettimi ama ben sizde hep bunu görüyorum öyle seyler söyluyorsunuz ki atasözü gibi cuk oturuyor bu bir yetenek keskin zeka işi sizi tebrik ederim sizin siirlerinizi herkes okumalı ve siir yazdıgını sananlar ilham almalı agdalı olmadan da anlamlı seyler söylenebilir
İnsanlar gidişi belli olmayan, sonu olmayan yolları seviyor galiba Sayın Karaoğlu. Kutluyorum anlamlı şiirinizi.
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta