1952 - Mechul (hos geldi sefa geldi)
Sonsuzun da sonu var;
Nihayi hesaplaşma gelmeden,
yaşamla inatlaşma, kendini harcatırsın,
ne üdüğü belli olmayan hayata.
Sandalcı kürekleri aheste aheste çek,
bir hayli zamanımız var daha,
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Sonu olana sonsuz denmez şair bey. Sonsuzluk, ebedilik demektir ki, bu ancak ahiret yurdundaki hayatlar için geçerlidir. Allah isterse, sonsuzluğu da sona erdirebilir ama, Kur'an'da böyle bir icraat yapacağına dair kesin bir bilgi yoktur.
Ne mutlu, sonsuz olan ahiret hayatı için hazırlık yapıp, o baki alemini cennete tahvil edenlere.
Hayırlı sınavlar.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta