Sen kimsin? Bir melek mi?
Yoksa Ay'ın gözüme çarpan
Sonsuz ışığı mı?
Bir kuşun kanatları kadar
Zarif, narin ve tatlısın
Sen gözümün gördüğü
En güzel,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Hissettiklerini çok güzel aktarmışsın tebrik ederim
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta