Sana seslendiğim her kelime,
zamansız bir rüzgâr gibi esiyor,
yüzyılları delip geçen yankılarla.
Bir çağın değil, tüm çağların içinden
sesleniyorum sana.
Gözlerin, Homeros’un destanlarında
deniz kadar derin mavi,
/ey aşk
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...
Devamını Oku
/ varlığındır beni umutlandıran
/ ve bütün uzuvlarımı kanatlandıran
/ yokluğun, umut lâhitlerinde hapsediyor beni
/ ruhsuz ve karanlık
/ kim bilir, belki de sana adıyor beni...




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta