Yelken açtım uçsuz bucaksız aşklara
Yalnız kalmışlığımla yol aldım
Rotası sonsuza kilitli gemi gibi
Gözlerim ufukları süzerken
Düşüncelerim sahile vurmuş balık şimdi
Ölü cansız yapayanlız kimsesiz
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta