Sonun meskenidir ki o semavi ufuk,
Sonun bittiği yerden başlayan sonsuzluk.
Bir çuvaldıza tutturulmuş parşömen misali,
Şimdi önüme set çeker umutsuzluk!
Tırnaklarımın arasında kalan bir parça kin,
Sanki tüm uzvumu titreten bir garip cin!
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Tırnaklarımın arasında kalan bir parça kin,
Sanki tüm uzvumu titreten bir garip cin!
Velhasıl ruhumun katl fermanını vermiş gibi,
Sonsuzluk, sonu mahveden bir metin…
Kevser Hanım!
mısralar yine dolu dolu kaleminiz kavi olsun muhabbetle tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta