Sonun meskenidir ki o semavi ufuk,
Sonun bittiği yerden başlayan sonsuzluk.
Bir çuvaldıza tutturulmuş parşömen misali,
Şimdi önüme set çeker umutsuzluk!
Tırnaklarımın arasında kalan bir parça kin,
Sanki tüm uzvumu titreten bir garip cin!
Ne kadınlar sevdim zaten yoktular
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular
Devamını Oku
Yağmur giyerlerdi sonbaharla bir
Azıcık okşasam sanki çocuktular
Biraksam korkudan gözleri sislenir.
Ne kadınlar gördüm zaten yoktular




Tırnaklarımın arasında kalan bir parça kin,
Sanki tüm uzvumu titreten bir garip cin!
Velhasıl ruhumun katl fermanını vermiş gibi,
Sonsuzluk, sonu mahveden bir metin…
Kevser Hanım!
mısralar yine dolu dolu kaleminiz kavi olsun muhabbetle tam puan
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta