Hayat dediğin tahta.
Ben, tahtada tebeşir.
Çizdiğim tüm kümeler, sonsuz yerde kesişir.
Ah bu deva na pezir.
Bu bir kökü mazide, bir kökü istikbale bakan dert.
Bu derdin müptelası bu derde duçar her ferd.
Renk renk yaşayış çilesi.
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta