Beni öksüz bıraktın,çaresizim ben
Kafeste ben gül bahçesinde sensin.
Ben ışıksızım,seni görmem imkansız
Sonsuzluğun etti beni biçare gülüm.
Sen yaşarken hayat güzeldi sevgilim.
Aşk unutuluyor ama,sevgi daim kalıyor
Âlâyiş-i dünyâdan el çekmege niyyet var
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var
Devamını Oku
Yakında adem dirler bir şehre azîmet var
Uçdı bu fezâlardan mürg-ı dil-i nâlânım
Ârâm idemez oldum efkâr-ı seyâhat var




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta