En uzun ömürle
en kısa ömür arasında
ölçülebilir bir fark yok, der Cibran,
bunu anlıyorsun
seni her yönden kuşatan
o sessiz sonsuzluğu düşündüğünde.
Yüzyıllar
bir kalbin atışı kadar kısa,
bir çocuk gülüşü
bir yıldızın ömrü kadar uzun.
Zaman,
bizim sırat köprümüz:
korkularımızdan yapılmış
ince bir çizgi;
üzerinden geçerken
adımlarımızı sayıyoruz,
ama çizgi
hiçbir yere varmıyor.
Doğuyoruz…
sonsuzluğun içinde küçük bir zerre.
Ölüyoruz…
aynı toprağa geri dönüyoruz.
Ve arada geçen şey
hayat değil belki,
sonsuzluğun
kendi kendini
kısa bir an
dinlemesi.
Kim bilir…
Barış KayaKayıt Tarihi : 21.1.2026 03:02:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!