Sonsuzluğun kapısında durdum düşümde.
Eğildim baktım yarım asır.
Açamadım kapısını bir türlü.
O kadar yaklaşmışım ki bir adım kalmış
Bir adım daha atabilsem sonsuz olacağım.
O adım varya, ah o adım!!!
Atamadım, korktum.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta