"sonsuzluğun Adıydın Sen"

SONSUZLUĞUN ADIYDIN SEN
Ben seni
Bir gidişin ardından kalan gibi sevdim
Sanki herkes gidiyor da
Bir tek sen kalanmış gibi

Geceler sana benzerdi
Uzun,sensiz ve biraz yaralı
Bir umut vardı gözlerinde belki
Ama bende hep yarım kalan bir hayalin sancısı

Biliyor musun
Adını andığım her dua eksik kaldı
Senin olmadığın her sabah
Gecenin devamı gibiydi zaten

Ben seni öylece bekledim
Ne zaman geleceğini bilmeden
Belki de hiç gelmeyeceğini bilerek
Ama vazgeçmeden

Çünkü sevda bazen
Sadece yürekte büyür sessizce
Bir kere tutsaydın ellerimi
Yemin ederim,dünya susardı

Bir kere baksaydın gözlerime
Bütün acılar kabuk bağlardı
Ama olmadı
Sen hep uzaktın,ben hep yakındım

Sen hep imkansızdın
Ben hep inanan
Şimdi biri adını sorsa, “Sonsuzluğun adıydı" derim
Bir ömre sığmayan, ama bir ömrü yakan

16.07.2025