Bir çiçek yara açarmış toprakta.
Bir sevda alev alırmış gönülde.
Ben isterdim kökleşsin vücudumda,
Çiçek gibi, sevda gibi, sonlu değil.
Ölüm gibi eşiğinde sonsuzluğun.
Taze bir fidan gibi gencecikken.
Tertemiz, nazenin ve incecikken.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta