Yaprak gibi dürülür.
Mekanlık eden dünya...
Herşeyi eskiten zaman.
Durur bir hüzmede.
Ay ve güneş son turda..
Hak kalmaz kimsede.
Zerre hesabıyla.
Amel defteri elde.
Sıla son celsede.
Çağırır kainatın sahibi.
Ölümü en nihayet.
Ölüm de ölür.
Hiç bir ölümlü kalmadığında.
Ve...sonsuzluğun ilk günü başlar..
Kayıt Tarihi : 9.9.2024 00:53:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!