Bedenler ölür,
Ruhlar yorulur,
Gün olur yolculuk başlar sonsuzluğa.
Değil miydi hepimizin arzusu yaşamak.
Yaşamak hem de nasıl yaşamak.
Düşünmeden,
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




"Gün Dönümü..."
İşte o, ömre de aynen yansır...
Doğada olan, insana da olur... Sirayet eder yaşamımıza..
Gerçek bu..
Artık vakit "ikindi..."
Sonsuzluğa daha yakınız dünden...
"Gerçeğin" şiircesi..
Ve de etkilisi..
Tebrikler Serkan Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta