Bedenler ölür,
Ruhlar yorulur,
Gün olur yolculuk başlar sonsuzluğa.
Değil miydi hepimizin arzusu yaşamak.
Yaşamak hem de nasıl yaşamak.
Düşünmeden,
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




"Gün Dönümü..."
İşte o, ömre de aynen yansır...
Doğada olan, insana da olur... Sirayet eder yaşamımıza..
Gerçek bu..
Artık vakit "ikindi..."
Sonsuzluğa daha yakınız dünden...
"Gerçeğin" şiircesi..
Ve de etkilisi..
Tebrikler Serkan Bey, Kardeşim..
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta