Bir ben kaldim, gittiler; birer birer gittiler.
Yer ayaz, gök parlak, çatımı yıkıp gittiler.
Taş duvar kaldı buz gibi, kalanını söktüler.
Sanki ruhumu kum gibi, mezara döktüler.
Bir sütun var sırt verdiğim, ötesi yıkıldı.
Neşe ile ızdırapla,
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,
Devamını Oku
Düşünce ile dolu iken,
Tükenmez ezalar içinde,
Ümitler, tereddütler geçirirken
Kederler içinde yoğurulurken
Mesut olan,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta