Bir ben kaldim, gittiler; birer birer gittiler.
Yer ayaz, gök parlak, çatımı yıkıp gittiler.
Taş duvar kaldı buz gibi, kalanını söktüler.
Sanki ruhumu kum gibi, mezara döktüler.
Bir sütun var sırt verdiğim, ötesi yıkıldı.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta