Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Eğer 'sessizlik
sonsuzluğun dili' ise gülüm;
sonsuza dek sensizim bilesin.
'sensizim' yerine 'sessizim' olsaydı daha iyi duracakmış gibime geldi. İddialı, açık kartlı dizelerdi. Kutluyorum.
nefret doğru bakmayı bulandırıyor.
çok doğru bir söz.
tebrikler...
Ama neden kavuşamasın büyük aşklar, kavuşsunlar ve gene sonsuza kadar sürsün ustam.
Selamlar.
Recep Uslu
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta