Bakıram pencereden dağlara konmuş kara yar
Kar ağardıb yer uzun günlerim amma kara yar
kış ağırdır o kadar ki umudum yoktu daha
Yaza kalmış bu ağaçlar da Gül ile bara yar
vurub ovçu maralı dağda düşübdür yaralı
çırpınır kalbi çətinliklə derindir yara yar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta