yaşıyorum
anlatamıyorum seni
o kadar mükemmelsin ki
sözcüklerimden korkuyorum
senin yanında aciz,anlamsız kalışlarından
hayatı anlatan bir resim gibisin
bu resme her baktığımda
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ergi işbilen
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta