Sen,yıllarca tek damla yağmur yağmamış bir çölde,
susuzluktan çatlamış dudaklarıma düşen yağmur tanesi...
Sen,fırtınalı bir gecede denizin ortasına düşmüş,
ecel celladının pençelerinde ölümü beklerken,
ufkumda beliren bir liman...
Ve sen,her gece adını andıkça göğsümü daraltan,
burnumun direğini sızlatan bir acı...
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta