1967-Sebebi aşktır hayatın neticesi aşk! .....
Yalnızlığıma dokunur yokluğun
Yokluğuna yük olur varlığım
Gül çiçeğine düşen çiy misali
İlk güneşle silinir gözyaşların
Gülüşünle hatırlarım hayalimde
Bir hayalin peri gülümsemesi
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta