Ağaçların kuşsuz kaldığı kışda karsız kalan dağlar gibiyiz artık.
Hayatta olmanın yorgunluğu var üzerimizde.
Sonsuz bir susuzlukta kaldık.
Ümit etmek ve umut etmek sözlükte anlamları farklı, özlükte ise yalnızlıkları aynı iki kelime bize.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta