1981... miadı ne kadardır bilinmez...
gündüzleri çocuklara gülmeyi öğretip geceleri ağlayan o uzak kadına, Mihriye'ye...
Ergen zamanların gökyüzünde yaşadım her şeyi.
Gerisi cehennem biliyorsunuz.
Siz, yaşarken henüz
Ben, sancılar yüklüyordum
Annemin talihsiz gövdesine.
İstanbul'u dinliyorum, gözlerim kapalı
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları
Devamını Oku
Önce hafiften bir rüzgar esiyor;
Yavaş yavaş sallanıyor
Yapraklar ağaçlarda;
Uzaklarda, çok uzaklarda,
Sucuların hiç durmayan çıngırakları




küçük bir mezarın içerisinde büyükmekte olduğuu hisseden bir kadının ızdırabı ancak böyle anlatılabilirdi.. Teşekkürler...
yüreğine ve kalemine sağlık...
saygılarımla
ipek topyan
ben boşuna güzel yürek demiyorum öylesin çünkü........tertemiz.....yüreğine sağlık
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta