Bir hazan mevsimi aniden geIip, GönIümde nevbahar estirdin güzeI. ManaIı bakışIa, akIımı çeIip, Sevda potasında erittin güzeI. Razıydım daIımda tek bir goncaya Öbek, öbek güIIer açtırdın güzeI. Sönmüş küIIerini saçıp havaya, GönüI voIkanımı harIattın güzeI. Sen bende sakIısın, ya ben nerdeyim? Beni benden aIıp, götürdün güzeI. Ebedi aydınIık, bir beIdedeyim, Gecemi gündüze döndürdün güzeI. Şimdi ne tarafa baksam ordasın. Her şey senden bana bir ciIve güzeI. BüIbüIde, güIdesin; aIda, mordasın, HaIidi yaktığın kordasın güzeI.
Ne hüzünler kurtarır seni
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını
Devamını Oku
ne çeyiz sandığının ceviz gölgesi
ve ne de acının ses duvarındaki
yorgun ve bıkkın bekleyişler
Acılar karartmışsa bile günlerin duvağını




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta