Bir hazan mevsimi aniden geIip, GönIümde nevbahar estirdin güzeI. ManaIı bakışIa, akIımı çeIip, Sevda potasında erittin güzeI. Razıydım daIımda tek bir goncaya Öbek, öbek güIIer açtırdın güzeI. Sönmüş küIIerini saçıp havaya, GönüI voIkanımı harIattın güzeI. Sen bende sakIısın, ya ben nerdeyim? Beni benden aIıp, götürdün güzeI. Ebedi aydınIık, bir beIdedeyim, Gecemi gündüze döndürdün güzeI. Şimdi ne tarafa baksam ordasın. Her şey senden bana bir ciIve güzeI. BüIbüIde, güIdesin; aIda, mordasın, HaIidi yaktığın kordasın güzeI.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta