Bir hazan mevsimi aniden geIip, GönIümde nevbahar estirdin güzeI. ManaIı bakışIa, akIımı çeIip, Sevda potasında erittin güzeI. Razıydım daIımda tek bir goncaya Öbek, öbek güIIer açtırdın güzeI. Sönmüş küIIerini saçıp havaya, GönüI voIkanımı harIattın güzeI. Sen bende sakIısın, ya ben nerdeyim? Beni benden aIıp, götürdün güzeI. Ebedi aydınIık, bir beIdedeyim, Gecemi gündüze döndürdün güzeI. Şimdi ne tarafa baksam ordasın. Her şey senden bana bir ciIve güzeI. BüIbüIde, güIdesin; aIda, mordasın, HaIidi yaktığın kordasın güzeI.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta