Kaynayıp tutuştu tüm kelimeler
Yine hayalinle nemli gözlerim
Umudum bir kuzu, ardında meler
Küskün ve tek hece gayri sözlerim
Yakar yüreğimi efsunlu rüzgâr
Ve hoyrat yağmurlar izimi siler
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta