Kaynayıp tutuştu tüm kelimeler
Yine hayalinle nemli gözlerim
Umudum bir kuzu, ardında meler
Küskün ve tek hece gayri sözlerim
Yakar yüreğimi efsunlu rüzgâr
Ve hoyrat yağmurlar izimi siler
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim



