Köhnemiş dünyanın son tekerleği
Çarpık çarpık yol almakta
Her taş bir leke
İnsanlık yolunda
Yosun kaplamış yürekler
Özünden yoksun tekerlek
Bata çıka ilerliyor
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta