Dinmeyen kinine gem vurulamayan çırpınan dalgalar
Öfkesini kusuyor denizin
Oltalarda can çekişen balıklar acısını döküyor denizin
Gecenin karanlığını aydınlatan yakamoz
Çocuk oltasına takılmış gülüşünü ele veriyor denizin
Köpük gibi başucunda taşısa da gönül yükümü deniz
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta