Sonrası; düşmüş bir yaprağa attığım bir tekme bile buruyor bir yerlerimi,
Düşmüşe, bir tekmede ben atmışım gibi oluyorum.
Oysa ben hep ezilenin, düşenin yanında olmaktan mutluydum.
Ne oluyordu bana?
Güneşi bile kıskandığım anlar oluyordu.
Öğleden sonrası mesela, tam bir hayal parkı oluyor.
Üşüyünce üstüme bir yorgan alırım diyorum, birden yüzüm kızarıyor.
Kimbilir kaç kişi senin zarif hallerini sevdi
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.
Devamını Oku
Kaç kişi güzelliğini sevdi
Belki gerçek aşkla; belki değil
Ama bir tek kişi seni sevdi.
Bir tek kişi değişen yüzündeki hüznü sevdi.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta