sığınmadan önce unutmanın büyüsüne
yaldızlıyorduk yalnızlığımıza konan kuşları
yeni yetmeliğimizi büyütüyorduk
birbirimizin ellerinde
ardına bakmamalıydı kadın
çağlayan olup akmalıydı uçurumundan
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




ustalıkla alçılanmış bir yürek
güzel bir anlatım... Tebrikler.. Mehmet Halil.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta