Sonradan Görme Şiiri - Köşektaş Türküleri

Tarlayı, tapanı bir bir sattılar
Şehre inip modern hayat tattılar
Köydeki ocağı taşa çattılar
Betonun içinde Bey oldu bizimki.

Satılmış idi adı, Serkan eylemiş
Döndü kadın artık Banu söylemiş
Şalvarı çıkarıp, ruju boylamış
Sosyete girmeye Tay oldu bizimki.

Tarhana kokusu evden silindi
Markette sepete kola bilindi
Köydeki o edep, hürmet delindi
Asfaltta yürüyen Yay oldu bizimki.

Kredi kartıyla hava atıyor
Ay başı gelince rengi atıyor
Evde makarna yer, caka satıyor
Borcun batağında Zay oldu bizimki.

Tezek kokar diye köye gelmiyor
Hısım akrabayı artık bilmiyor
Şehirli oldum der ama yüzü gülmüyor
Köşektaş'a karşı El oldu bizimki.

Ne şehre uydu bu, ne köye sığdı
Başına dertleri kendisi yığdı
Özünü kaybedip, kabuktan doğdu
İki cami arası Kul oldu bizimki.