Uzak hissediyorum kendimi yaşamla ilgili birçok şeyden.
Ruhum nasıl böyle yaralandı
Kim beni benden uzaklaştırdı
Seviyoruz bazen birini ya da birindeki bir hissi; ruhumuza sonradan eklenen kanatlar oluyorlar.
Hayat sırf acıta acıta öğretsin diye kırıyor kanatlarımızı.
Kanatsız kalan ruh..
Kendini tamamlayabilmek için karşısına ilk çıkan yabancıyı kanadı sanıyor.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta