Gel vazgeç, bitmesin bu aşk!
Sonra pişman olur üzülürsün, üzülürüm
Haykırır ağlarsın, ağlarım
Gel vazgeç, düşün bir kere
Sıradan bir aşk değildi ki aşkımız
Bir hiç uğruna bitiresin
Kısa bir macera değildi ki yaşananlar
Bir kalemde silesin.
Gel vazgeç, çekip gitme
Bir adım daha atıp da çıkma kapıdan dışarı
Çünkü kapıdan sonra dönüşü olmayan bir yol var,
Telafisi olmayan hatalar, geri gelmeyen bir hayat var,
Gel vazgeç, gönlüm de sana da yer var
Hâlâ sana ait ölümsüz bir aşk var
Düşün...
Sonra dönersen eğer
Ararsın bulamazsın belki beni
Çağırırsın, duymam belki seni
Bakarsın göremezsin beni,
Gülersin, tanımam seni
Uzanır tutamazsın, saramazsın beni
Yalvarırsın affetmem, affetmem seni
Gel vazgeç, bitmesin bu aşk
Sonra pişman olur üzülürsün, üzülürüm
Kayıt Tarihi : 2.5.2011 20:31:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Nuri Ölmez dostumun kaleminden / Kırıkkale-2000

Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!