Neye yarar bu dünya tapusunu verseler
Nazlı yârin belini saramadıktan sonra
İstemem kâinatı ayağıma serseler
Sevdiğimden bir haber soramadıktan sonra
Bombardımana tutsa bedenimi uçaklar
Acı vermez kalbimi kesse de kör bıçaklar
Yenemezler bilirim pusu kuran alçaklar
Yar ismiyle bir tuzak kuramadıktan sonra
Kolay değil yıllarca imkansızla sınanmak
Vuslata kavuşturmaz onun ismini anmak
Hiçbir işe yaramaz kâbuslardan uyanmak
Rüyasının içine giremedikten sonra
Ulaşsam da nihayet bu kumpasın sonuna
Sevinmekte anlamsız o tahliye gününe
Ayan beyan olunca gözlerinin önüne
Yaşanan gerçekleri seremedikten sonra
Çiçeklerle bezenmiş bir bahçeye girince
Goncaları seçerken dostlar beni görünce
Anlamı da kalmıyor kime diye sorunca
Adını söyleyerek deremedikten sonra
Özlüyorum gizlice tuttuğum o elleri
Saklıyorum herkesten gözyaşımdan selleri
Mutlu olamıyorum topladığım gülleri
Kimseden gizlemeden veremedikten sonra
Herkese bin verse de bana küs toprak ana
Benden sakındığını savuruyor dört yana
Aşk isimli piyango kazandırmıyor bana
Şeytan’ın bacağını kıramadıktan sonra
İlk sözüm hep sanaydı son sözde sana olsun
Sensiz kalan ellerim ak saçlarımı yolsun
Kırılsın kemiklerim avuçlarım kan dolsun
Karşına geçip dimdik duramadıktan sonra
‘‘ Kâbe’m olsan ne fayda varamadıktan sonra ’’
--------------------------- 311220221524
Kayıt Tarihi : 27.1.2026 21:30:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.




Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!