Ne yaptımsa olmadı
Ben sevdim sen sevmedin
Kalbim sana akmıştı
Sen bunu hissetmedin
Sessiz sedasız üzgün
Dün gece dolaştım tüm İstanbul´u
Senden bir nefes, bir iz aradım
Dilimde dualar, gözümde yaşlar
Çıkmaz sokakları bile aradım
Öyle bir gitmişsin ki bu İstanbul´dan
Senden ne bir iz, ne eser kalmış
Ben aşkı bir kere yaşanır sandım
Şimdi bu kalbimin atışı niye...
O güzel duygular köreldi derken
Yeniden duygularda uyanış niye...
Bakınca gözüne bu yanış niye...
Seni sevmek benim için bir ÖDÜL
Çalışmadan kazandığım
Hiç beklemediğim bir anda aldığım
Ne zaman? Nasıl?
Neden? Niçin?
Verildiğini anlamadığım
Günleri paylaşalım seninle
Gündüzleri sen al, geceler benim olsun
Yalnız geceleri kurduğum hayallerde
Benim olursun
Çiçekleri paylaşalım seninle
Bütün kokan çiçekler senin olsun
Gidişin gelişinden daha tez oldu
Söner dediğin ateş şimdi köz oldu
Kalbimi hiç sorma tuzlabuz oldu
Bırakıp gittiğin o temmuz günü
Sevmeyeceğim artık gelen yazları
Bana senle yaşattı ızdırapları
Kalmasın hiç kimsenin aşkında gözün
Aç gönül gözünü de sevmeyi dene
Saklama hislerini, duygularını
Uzat ellerini de sevmeyi dene
Sevmek ayıp değil ki, sevmemek günah
Sensizlik beni yakar, yıkar, yok eder sanmıştım
Şimdi sensizliği sen kadar seviyorum
Yanımdayken dokunamazdım o ipek saçlarına
Koklayıp öpemezdim doya doya
Bir kelebektin benim için
Dokunursam sanki uçup gidecektin
Yükü ağır ve yorgun
Bir gemi gibi yüreğim
Hasret yüklü, sevda yüklü
En ağırı da sensizliğim
Gönlünce gezmek
Dolaşmak varken
Bin yıl geçse bu sevdanın üstünden
Yitirsem aklımı kendimden geçsem
Dalıp sonsuz uykuya cihan değişsem
Ne senden geçerim ne de sevginden
Doymasam da aşk denilen şaraba
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!