tenini giymiş üzerine yiğidim..
buldu hayatını,sarhoş bedende
semalara yükselişlere giden sorgusuz yolda
kamçılanmış sırtında büyük yara
kıvrılan sarmaşık değil
Nerden çıktın karşıma
Görmek istemiyorum seni
Sevgi belası mı olacaktın başıma
Söz geçiremiyorum şimdi kendime
Kalbime sevme diyemiyorum
Dinletemiyorum şimdi kendime
Yanıyor canım bugün,
Ne desem faydası yok,
Anlamıyor hiç yüreğim..
Derdim hepsini serdim.
Ve bugünü de ekledim
Sığmadı yok dedi….kalmadım yerim
Bir fırtınaydın biten,
belki artık bende kalanındasın
bilmediğim ve artık bilmek istemediğimdesin
biraz hissettiğindeysem eğer,
yarim; bendeki sende sonlardayım
hüznün duvarları oldu tarumar
karışmış her yer toz içinde dumanlar
acı denizinde dalgalar,
dalgalar taşmış aşmış kendini
Yıkılan duvarın arkasındala hep kalanlar
narin ipekten gömlek gibisin
nerede çözülen ilmeğin
imkansızımsın, uzaksın, nafilesin
çok zor be canım bu yürekle seni sevmek! ! !
yorgun bedenimi giydirdim tenimin üstüne
Öyle bir şey varki sende
Yollara vurdurasım geliyor kendimi
Çıldırasıya koşmak sana
Sana ulaşmak hep çıldırasıya
Sürükleniyorum karanlıklara
Yüreğime o gözlerinle ilk dokunduğun zaman
İşte o an anladım toz duman olmuş hep sanki dünyam
Fırtınalarla başlayan kalp atışlarımdasın
Alev saçar gibi hep bakışlarımdasın
Gece yatağımda dolanmalarımdasın, gel hadi gel sevdam
Bu şaire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!