Sınırlarını zorluyorum süregelmiş hayatın, Hüzünlere son verdim sevinçlere yürüyorum.
Onarıyorum yıkılmaya yüz tutmuş hayalleri, umuda ayna tuttum yarınlar için.
Nasır tutmuş ellerimi çekiyorum pas tutmuş parmaklıklardan, parmaklarımda ince belli bir kalem.
Enaniyetlere son verdim sadece sevgiye açılacak kollarım, namerde merhametim olmayacak.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
