Sınırlarını zorluyorum süregelmiş hayatın, Hüzünlere son verdim sevinçlere yürüyorum.
Onarıyorum yıkılmaya yüz tutmuş hayalleri, umuda ayna tuttum yarınlar için.
Nasır tutmuş ellerimi çekiyorum pas tutmuş parmaklıklardan, parmaklarımda ince belli bir kalem.
Enaniyetlere son verdim sadece sevgiye açılacak kollarım, namerde merhametim olmayacak.
Ellerin neden soğuk,üşümüş müsün?
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
Devamını Oku
Gerçek misin,düş müsün?
Kar mı yağdı sokaklara,rüzgar mı esti?
Üşümüş müsün?
Odaları bir büyük sessizlik almış
