Sefil hayatı yaşarken medet umar pervaneler gibi
İdrak edemez bu hali pür melal sahipleri
Hasret sofrasında marifet sahibi olmakmış hüzün.
Onuda neşeye vereli çok oldu.
Yeryüzünde gürültü çıkararak dolanan genç adam.
Başı şimdi yastıkta, ruhu alem-i rüyada gezer
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta