Derin bir askti
Onlarinkisi
Ama gizli bir askti
Vardi tehlikesi
Oyle seviyorlardi ki birbirlerini
Dusunmuyorlardi otesini
Yanliz ikisi vardi bu dunyada
Bugün seviştim, yürüyüşe katıldım sonra
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!
Devamını Oku
Yorgunum, bahar geldi, silah kullanmayı öğrenmeliyim bu yaz
Kitaplar birikiyor, saçlarım uzuyor, her yerde gümbür gümbür bir telâş
Gencim daha, dünyayı görmek istiyorum, öpüşmek ne güzel,
düşünmek ne güzel, bir gün mutlaka yeneceğiz!
Bir gün mutlaka yeneceğiz, ey eski zaman sarrafları! Ey kaz kafalılar! Ey sadrazam!




Henüz çocuk yaşta sayılırlardı, ama sevmişlerdi. Kader onların ayrılmasını istedi. Yıllar sonra birbirlerinden umutlarını kestiler. Başkaları ile evlendiler. Çocukları oldu. Sonra torunları. Ve bir gün kader, artık birleşin dedi. Karşılaştılar. Küllendi sanılan korlar alevlendi. Ne çocuklarının ve torunlarının sert çıkışları, ne de çevrenin imalı sözleri onları durdurabildi. Eşlerinden boşandılar ve birbirleriyle evlendiler. Hâlâ hayattalar. Mutluluk onları kocalıklarında bulmuştu.
Önlerinde saygıyla eğiliyorum.
Sevgilerimle.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta