Sondan bir önce başlamalıydık hayata,
Doğumumuz kıyamet gününe yakın olmalıydı.
Taciz edilecek zaman olmamalıydı sokaklarda,
Ya da kapılarda bekleyecek kadar vakit geçmemeliydi.
Eşitliği tartışarak tüketmemeliydik nefesimizi,
Eşitlik diye bir bahis zaten literatürümüzde geçmemeliydi.
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta