İstanbul'dan İzmir'e denizin olduğu her yerde.
Düştü dalından o yaprak, sarardı benzi, soldu,
Bir nefeslik ömrü bitti, vakit akşamı buldu.
Ne bir sala okundu, ne duyuldu bir seda,
Rüzgâr, o eski dostu, fısıldadı bir veda.
Kazarken mezarını rüzgâr ıslık çalarak,
Örttü üstünü yavaşça, diğer ölü yaprak.
Gece çökünce hüzün, dağlara duman oldu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta