Sonbaharın hüznünü seviyorum.
Sararan yapraklar düşerken, savurur rüzgar.
Bir bardak çayın buğusu, gözlerin ve camların buğusu hüzünlü bir geceye eşlik eder.
Bir göçebe yürek, kuş misali vedalaşır yurt eylediği şehirden, sessizce vedalaşır vazgeçtiklerinden...
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta